Maandelijks archief: december 2007

The Veils & Zita Swoon 28 november in 013

Voor het eerst sinds tijden ben ik weer eens naar een concert geweest, en wel in het verre Tilburg, maar het concert was de reis meer dan waard.

Tot voorheen had ik nog nooit gehoord van The Veils. Mijn bestemming was dan ook Zita Swoon, de band van (ex-dEUS) Stef Kamiel Carlens, van wie ik al minstens vijf concerten heb meegemaakt en waar ik elke keer weer volledig heb genoten. Maar wat een geweldige band is The Veils. Deze Nieuw-Zeelandse band, gevormd rond zanger/gitarist Finn Andrews (GB/NZ), kwam fiks in de belangstelling met hun eerste album The Runaway Found uit 2004, maar kwam pas echt uit de kast in 2006 met het schitterende Nux Vomica. Op deze plaat kwam de getergde stem van Andrews pas echt tot zijn recht in de songs die een kruising kunnen zijn tussen Nick Cave & the Bad Seeds, Morrissey/The Smiths en Sixteen Horsepower. Prachtige, krachtige songs met een fikse hoeveelheid pathos, alles sterk ten hore gebracht door het viertal en met verve geleid door Andrews. Vorig jaar schijnen ze al furore gemaakt te hebben op Lowlands, dus laat The Veils maar doorgaan met goede optredens geven en mooie albums maken, dan komt het wel goed met Andrews c.s.

De hoofdact was voor mij natuurlijk Zita Swoon. Hun vijfde studioalbum Big City (2007) was me wat tegengevallen. Zita Swoon is een veelzijdige band, die net zo makkelijk swingende rock, funk, disco als jazz ten gehore brengt en elk album dat ze hebben uitgebracht heeft een sterk eigen geluid. Hun voorlaatste album A Song About A Girls hield een stijlverandering in waarmee niet alle liefhebbers even gelukkig waren. Geen vrolijke poppy nummers meer, maar een meer ingetogen sfeer, soms in het Frans gezongen en met nummers die als chansons bestempeld konden worden. Prachtig, maar heel anders dan de fans gewend waren. Deze stijl werd voortgezet op Big City, maar op een wat minder sprankelende manier. Bij het beluisteren van het album had ik trouwens wel het gevoel dat het live allemaal goedgemaakt kon worden. En dat was ook zo, want wat een sterke liveband is Zita Swoon toch. De charme en uitstraling van Stef, de geweldige muzikanten die hij om zich heen heeft verzameld, het plezier dat van de hele band afstoomt, de energie, het vakmanschap: alles zorgt ervoor dat een optreden altijd een feest is om bij te wonen. Toch miste ik wat van de energie die er de voorgaande optredens voor zorgde dat het publiek volledig meeging met de band. Alle nummers werden perfect ten gehore gebracht, met elke keer weer verrassende wendingen en arrangementen, maar de sprankeling was er niet helemaal. Pas bij het toegift kwam deze terug met een bite. Nummers als My Bond with You and Your Planet: Disco! en Jintro & The Great Luna brachten eindelijk de benen van de vloer en het publiek buiten zinnen, zodat ook dit optreden toch weer in mijn lijstje kan van ervaringen om niet gauw te vergeten.

Cijfer: 8,5 (The Veils) / 8 (Zita Swoon)

Als afsluiter nog een geweldig filmpje van Zita Swoon die Jintro & The Great Luna ten gehore brengen aan het winkelend publiek in Antwerpen.

De Bijlmer (II)

betonnen stad 4Bij het opleveren van de eerste flats bleek dat de werkelijkheid hardnekkiger was dan de idealenvan de gemeente Amsterdam. Want in die periode werden ook de grotewoonwijken in Almere en Purmerend opgeleverd en wat bleek? Mensenwoonden liever met hun gezinnetje in een huis met een tuin, met deauto veilig voor de deur, dan in een kale, winderige flat in een wijkwaar het nog jaren onrustig zou zijn met bouwverkeer en nognauwelijks openbaar vervoer (de metro zou pas in 1973 verschijnen).Dus de flats bleven leegstaan. Om het financiële debacle nog eenbeetje te temperen werd er bezuinigd op veel van de mooie plannen. Erkwam geen dure laagbouw tussen de flats, er kwamen geen winkeltjes,de parkeergarages bleven achterwege en een beetje kort door de bochtbleven er slechts wat kale flats achter, met maar weinig bewoners.

Diesituatie bleef zo’n beetje bestaan tot 1975. Toen werd Surinaamse vlagSurinamezelfstandig, en veel inwoners van dat land zagen de toekomst in eennieuw en onervaren land niet zo zitten. Daarom besloten zij teverhuizen naar de hoofdstad van het rijk waarin zij al die jarenhadden geleefd: Amsterdam. Een stad die zich niet goed raad wist metal die mensen, en ze daarom in al die prachtig leegstaande flats inde Bijlmer dumpte. Op zich geen slechte oplossing, ware het niet datal die mensen uit Suriname niet zo goed raad wisten met het wonen inNederland. Ik zeg niet dat het voor iedereen gold, maar het gebeurde dat mensen hun vuilnis over de rand van het balkon gooiden. Hetgebeurde dat ze vuurtjes stookten in de woonkamers om hun eten tekoken. Het gebeurde dat ze niet wisten waar een WC of een douche voorwas. En probeer mensen maar eens uit te leggen dat werkelozeninderdaad een uitkering kunnen krijgen, maar dat het natuurlijk welde bedoeling is dat je je best doet om een baan te vinden (als je dieal vond natuurlijk in die tijd). En met een flinke depressie voor de deur,probeerde de gemeente ervan te maken wat ze kon, stuurde een legertjewelzijnswerkers erop af, die maar moesten zorgen dat de nieuwebewoners van de Bijlmer zich een beetje aan de regels hielden.

Allesbij elkaar een mooi recept voor een achterstandswijk, en zoontwikkelde de Bijlmer zich ook: ingbanktot een een wijk waarin veelwerkeloosheid was, veel kansloosheid, laaggeschoolde mensen, veeleenoudergezinnen, kinderen die met weinig structuur werden opgevoed,met taalachterstand, met ontwikkelingsachterstanden, jongeren dieweinig goede voorbeelden in hun omgeving zagen, veel illegalen, veelcriminaliteit, etcetera. Deze situatie bleef zo bestaan gedurende dejaren tachtig, en er werd eigenlijk weinig gedaan om hier veranderingin te brengen. De Bijlmer werd wel uitgebreid met o.a. de gebiedenGaasperdam en Gein, waarin (want dat hadden ze ondertussen welgeleerd) voornamelijk laagbouw werd gebouwd, de Amsterdamse Poortwerd gebouwd, inclusief een redelijk aantrekkelijke locatie voorbedrijven, waaronder het hoofdkantoor van de ING-bank waarmee er een prestigieus gebouw op de kaart werd gezet van het architectenbureau Alberts& Van Huut. Maar de achterstanden en alle illegaliteit en criminaliteit bleven.

(wordt vervolgd)

New York nu

Vroeger duurde een reis naar New York maanden, tegenwoordig kun je met behulp van webcams of weerplugins realtime meegenieten van hoe het er in New York aan toegaat. Op het moment van schrijven is het -6 graden in New York. Zo te zien heeft het al gesneeuwd, maar niet genoeg om te blijven liggen. Op zondagochtend om 9.45 uur is het nog vrij rustig op Times Square en hoewel de straten nat lijken, regent het volgens mij niet. Over drie weekjes lopen ook Judith en ik daar rond.
Times Square
Klik hier voor de webcam.

De Bijlmer (I)

mijn werkSindsseptember 2005 werk ik al weer in Amsterdam Zuidoost, in de volksmonddoorgaans de Bijlmer genoemd. Er zijn mensen die met het stadsdeelweglopen, en er zijn (waarschijnlijk groter in getale) mensen die erhet liefste nooit komen, en er toch een heleboel van af denken teweten. Elk jaar opnieuw moet ik mijn stagiairs bij het kennismakingsgesprek ervan overtuigen datde Bijlmer a) niet eng is, b) geen achterbuurt en c) toch interessantgenoeg om hier een hele boeiende stage te lopen.

Waarschijnlijkbestaat er in Nederland geen wijk of stadsdeel waarover zoveelvooroordelen bestaan als over de Bijlmer, en aangezien ik er toch eengroot deel van mijn tijd doorbreng, en al heel wat kilometers hebafgelegd over alle fietspaden, leek het me leuk om een aantal logjeste wijden aan dit stadsdeel.

betonnen stad 6Stadsdeelde Bijlmer is bedacht in de jaren zestig, toen Le Corbusier zijninvloedrijke ideeën over wonen, werken en winkelen bedacht. Datmoest allemaal apart, en verschillende gebieden in een wijk moesteneen duidelijke functie hebben. Het wonen in flats zou de mensendichter bij elkaar brengen, en de vele natuur om de flats heen zoueen prettige woonomgeving creëren. Al het autoverkeer zou rijdenover verhoogde rijbanen, en alle auto’s zouden uit het zichtgeparkeerd worden in gratis parkeergarages bij de flats. Door deverhoogde rijbanen zou er alle ruimte zijn voor voetgangers enfietsers om veilig overal heen te kunnen. bijlmer overzichtHoogwaardig openbaarvervoer zou de mensen de gelegenheid bieden om snel en goedkoop inhet hart van Amsterdam te komen, al zou dat niet nodig zijn, wantonderin alle flats zouden winkeltjes komen. De Bijlmer zou, kortom,een stukje paradijs op aarde worden. In 1963 ging de eerste schop deaarde in, en in 1966 werden de eerste flats opgeleverd.

(wordt vervolgd)