Maandelijks archief: april 2009

Paspoort

Sinds hedenochtend 10.20 uur is Ida Elise de trotse bezitter van een paspoort ("niet in staat te ondertekenen", 0,78 m lang: 2,4 cm meer dan werkelijk, zo bleek dinsdag op het consultatiebureau). Nog anderhalve week en wij gaan dan ook gedrieën naar België om aldaar een week lang een bungalow te bevolken. Wij hopen weluitgerust en heelhuids terug te keren op 10 of 11 mei.

12 oktober

Een nieuwe lente, een nieuw geluid en nieuwe wezentjes die overstelpt gaan worden met liefde, zorg en vertederende weblogjes. De andere reden dat het de afgelopen maanden wat stilletjes was op mijn (en Judith's weblog) is dat er sinds eind januari iets heel bijzonders groeit in Judith's buik: als hij of zij bijzonder stipt van aard is, dan wordt op 12 oktober het broertje of zusje van Ida geboren!

Eigenlijk wilden we al eerder van start, maar het onderzoek van Judith in september gooide roet in dat eten, aangezien er in januari nog een mammografie gemaakt moest worden, en dat mag niet als zwangere vrouw. Vandaar dat wij onze zinnen hadden gezet op een periode van -pak hem beet- zes maanden na januari waarin we weer pogingen tot zwangerschap zouden doen. En wat schetste onze verbazing? Net als bij Ida in de zomer van 2007 was het raak bij de eerste eisprong!

En nu groeit er dus een tweede wonderwezentje in Judith's buik dat onze wereld een graadje minder op de kop zal zetten, want ondertussen zijn we al redelijk ervaren ouders, maar wat niet met minder liefde of aandacht opgenomen zal worden in ons midden. Praktisch gezien moet er nog het nodige veranderen. Ons huis is niet te klein, maar moet wel heringericht worden. De kamer van Nummer Vier is op dit moment nog in gebruik als boekengevulde studeerkamer, en in onze woonkamer zal dus een boekenkast van jewelste verrijzen om deze functie over te nemen. Daarnaast moeten we zoeken naar een oplossing voor onze was, die in deze kamer altijd staat te drogen.

En dan is het nog enorm afwachten hoe Ida zal reageren op haar broertje of zusje. Als Nummer Vier wordt geboren is Ida ongeveer 17 maanden, zal ze waarschijnlijk al kunnen lopen, en is ze al behoorlijk gewend aan kinderen om haar heen, maar hoe ze zal reageren op een tweede wezentje dat veel aandacht vraagt in huis, dat is nog maar de vraag. Hoe dan ook is het ontzettend leuk en bijzonder om te beseffen dat er over een tijdje twee van die vrolijke, naieve en wonderlijke mensjes door dit huis zullen bewegen. Een heerlijke, maar intensieve toekomst lacht ons toe!

Een groot gapend gat

Een groot gapend gat is er langzamerhand aan het ontstaan inmijn weblog, wat een naïef persoon zou kunnen doen denken dat er in deafgelopen maanden niets belangwekkends is gebeurd. Terwijl het tegendeel waaris: er is haast teveel gebeurd om in een update samen te vatten en deontwikkelingen van de afgelopen maanden zijn aanzienlijk te noemen. Ida heeftzich bijvoorbeeld enorm ontplooid tot een actief kruipende, brabbelende en bijtijden ondeugende baby. De keren dat ik onze keukenkastjes weer heb moetenvullen met alle spullen die zij er ter lering ende vermaak uit heeft getrokkenzijn niet meer te tellen. Zichzelf staande houden tegen tafels, banken ofknieën heeft voor Ida geen geheimen meer, en het gebeurt steeds vaker dat dezesteun los wordt gelaten en dat zij zich na enkele seconden beseft dat ze alleenstaat, en van de weeromstuit omvalt. Achter wagentjes, schuivende tafeltjes ofstoelen en welwillende nichtjes loopt zij onhandig maar dolenthousiast, en wijverwachten dan ook dat het niet heel lang meer gaat duren voor ze gaat lopen, ennog meer butsen en builen oploopt dan ze nu al doet.

Morgen gaan we een paspoort ophalen voor Ida wegens onsweekje in een bungalow in België dat wij hebben geboekt over twee weken, en omdie reden heeft ze haar eerste officiële pasfoto op zak. Nou ja, wij tenminste.Op het kinderdagverblijf floreert Ida als geen ander. Als de nieuwsgierige baby die zij is, verlustigt zijzich in het kijken naar andere kindjes, staan en lopen en aan één stuk door hetleven becommentariëren. Twee broertjes van 1 en 3 hebben zich al geïnteresseerdin haar getoond (‘ik vind Ida wel lief!’), dus een huwelijksaanzoek zal nietlang op zich laten wachten. Wat een teleurstelling zal blijken voor deze herenis dat Ida zich nog steeds niet graag laat kussen of knuffelen. Wij hebben onserin geschikt haar bij elke gelegenheid die zich voordoet stiekem een kusje ofknuffeltje toe te stoppen, maar er is nog geen seconde voorbij, of ze wendthaar hoofd af, of worstelt zich los, want de rest van de wereld is toch wel heelinteressant allemaal.

Daarnaast is bekend geworden dat de huiswerkklassen die ikcoördineer niet meer door het stadsdeel betaald gaan worden, hetgeen mijnfunctie nogal op de tocht heeft gezet. We zijn bezig om te kijken of de scholenwillen gaan betalen voor onze diensten, maar ik heb er een hard hoofd in. Gelukkigwas ik al op zoek naar een nieuwe baan, aangezien ik graag wat dichter bij huiswilde werken, en het stopzetten van de subsidie heeft de zaken alleen maar ineen stroomversnelling gezet, maar op dit moment ben ik dus nog hard op zoeknaar een nieuwe baan. In de afgelopen maanden heb ik menige brief verstuurd, en ook al enkele gesprekken gehad, maar tot nog toe ben ik nog niet concreet aan de slag gekomen

En dan zijn er nog ontwikkelingen die het niet verdienen omop de grote hoop gegooid worden, en een apart logje vergen. Hierover dus in hetvolgende logje meer!