Hare Hare

Via de mail werd ik op de hoogte gesteld van haar belangstelling voor vrijwilligerswerk, en kort daarna kreeg ik een korte mail, ingevuld door een mailformulier waarin ze aangaf ervaring in het onderwijs te willen opdoen, een HBO-opleiding had gedaan, en zelf met veel plezier naar school was gegaan als jongere. Onvoldoende informatie voor mij om iemand op aan te nemen, dus belde ik haar op om een afspraak te maken voor een kennismakingsgesprek. Ken je dat? Je hebt iemand aan de telefoon, en er klopt iets niet. Ze antwoordde te snel, voordat ik mijn vragen had afgerond, ging te lang door met praten, ook wanneer ik aangaf iets te willen zeggen en gaf dus over het geheel genomen een indruk niet te kunnen of willen luisteren, ze was vooral met zichzelf bezig. Maar ook op een gevoel en een telefoongesprek wil ik niemand afwijzen, dus de afspraak ging door.

>huiswerkOok tijdens het gesprek kon ik er niet mijn vinger opleggen wat er met haar aan de hand was. Ze had een stipje van aarde op haar voorhoofd, ik dacht dat dat iets te maken had met hindoeisme, en ze was wat excentriek gekleed. Ook tijdens het gesprek ontbrak het aan een ritme, een ritme waarin je normaliter met mensen praat, en ik bleef bij de conclusie dat ze teveel met zichzelf bezig is, en te weinig met anderen. Toch wilde ik mijn gevoel niet helemaal volgen, en kijken hoe zij het werken met jongeren zou doen. Soms zie je mensen helemaal opbloeien als ze met de ontwikkeling van jonge mensen bezig zijn. Ik sprak dus (na heel veel moeite te doen haar bij de les te houden) met haar af dat ze een dagje zou meedraaien.

"Ze is heel raar! Ze loopt de hele tijd in zichzelf te praten, soms gaat ze gewoon staan bidden in een hoek, en ze zit maar bij die jongeren zonder iets te zeggen. En de conciërge heeft ons gewaarschuwd dat ze een Hare Krishna is!" zeiden mijn stagiairs. Ik weet niet veel van de Hare Krishna af, maar wel dat ze altijd in het oranje gekleed zijn, dat was zij niet. Ik heb haar een aantal keer geobserveerd die middag, en merkte inderdaad dat het haar niet goed lukte om contact te leggen met de jongeren, laat staan om ze te helpen bij hun huiswerk. Wat me wel opviel was dat ze een jongen complimenteerde met de mooie tekening die hij had gemaakt, wat ik een positief signaal vond. Maar mijn observaties en de verhalen van mijn stagiairs noodden mij om een gesprek met haar aan te gaan wat er nou precies aan de hand was.

hare hareZe bleek net een half jaar geleden uit een veertienjarig verblijf in de Hare Krishna te zijn gestapt, en volledig met zichzelf in de knoop te liggen. Op aanraden van haar vader had ze twee maanden lang geschreven over de zaken die haar bezighielden, en de conclusie die ze trok was dat God een schoft was. En tijdens het gesprek noemde ze duizend redenen om aan te geven waarom dat het geval is , zoveel dat ik me er niet één van kan herinneren, maar ik kon me het levendig voorstellen. In de Hare Krishna had ze zich vol overgave gestort in het sekteleven en geprobeerd zich een plekje te verwerven. Iets dat haar niet goed lukte, vermoedelijk doordat ze al labiel was toen ze door het gezelschap werd geworven. Ze klaagde dat ze als vrouw niet serieus genomen werd, dat ze geen kader functie kreeg, ondanks haar jarenlange toewijding, maar bovenal klaagde ze over dat opperwezen, dat mensen manipuleerde om hem te vereren, en er tegelijkertijd niets voor teruggaf.

Ik heb nog nooit iemand mijn mening opgedrongen. Ik heb nog nooit mensen geprobeerd ervan te overtuigen dat god niet bestaat, maar bij deze vrouw voelde ik dat het het enige was dat ik kon doen. Steeds maar weer bewoog ze terug naar haar mening dat god een egoïstische klootzak was, en steeds maar weer probeerde ik haar ervan te overtuigen dat god niet bestond en dat hij dus ook geen klootzak kon zijn. God is een verzinsel van mensen, dat in heel veel gevallen een positieve invloed heeft op iemands zielerust, maar in net zoveel andere gevallen voor ellende zorgt. Zolang deze vrouw dacht dat god bestond, dacht ze dat hij haar het leven zuur maakte, en zou ze nooit tot zichzelf komen. Ik voelde een intens medelijden met haar, iemand die zo vastzat in haar idee van een god, dat ze niet vrij kon zijn, zelfs niet nu ze haar groepje ‘gelijkgestemden’ had verlaten. De enige gevangenis zijn je eigen gedachten. De enige beïnvloeding die jou kan veranderen is de beïnvloeding die je zelf toestaat.

Hoe is het toch mogelijk dat mensen elkaar dit aandoen? Waarom hebben ze deze arme vrouw gekleineerd, niet serieus genomen, gehersenspoeld, gevangen gezet in haar eigen hoofd? Waarom is het toch nodig dat ik op haar in heb moeten praten, heb ik haar moeten aanraden om eerst zichzelf te vinden vooraleer ze jongeren kan helpen met wat dan ook? onderdrukkingNa anderhalf uur praten maakten we een einde aan het gesprek. Ze accepteerde het dat ik tegen haar zei dat ze op dit moment niet moest werken met mensen die zelf de wereld nog aan het ontdekken zijn. Dat zolang zij zelf nog zoekende was, ze anderen niet kon helpen zoeken. Dat sommige leerlingen haar eng vonden, en haar aanwezigheid bedreigend. En ik heb haar sterkte gewenst met haar zoektocht. En gezegd dat als ze wilde lezen over wat mensen elkaar kunnen aandoen als er niemand is die ontwikkelingen in de samenleving een halt toeroept, ze vooral 1984 van George Orwell moest lezen. Dat dit boek voor mij een schat aan inzichten bevat over waartoe mensen in staat kunnen zijn als mensen zich afhankelijk opstellen van politici, denkbeelden en drogredenen. Ik hoop dat het nu beter met haar gaat.

12 gedachten over “Hare Hare

  1. Het geloof en al die uitwassen ervan. Ik heb er al menig logje aan besteed. Hoe de grootste misvatting der mensheid hen kapot kan maken en wereldvreemd. Hoe moet deze vrouw nu weer uit dit moeras worden geholpen zodat ze weer een normaal mens in onze samenleving wordt? Wat is in dit geval beter: de psychiatrie of de psychologie? Wie het weet mag het zeggen.

  2. Moeilijk, Jaco; haar verhaal blijft in mijn hoofd rondspoken. Zou niet weten wat jij er aan zou kunnen doen, behalve de weg wijzen naar een eventuele hulpverlener. Volgens mij heb jij haar al ‘eerste hulp’ gegeven.
    Liefs.

  3. triest die sekte toestanden,inderdaad vaak al labiele mensen die hun toevlucht zoeken tot dat soort bewegingen en er vervolgens in verstrikt raken. Niks mis met geloof,maar je hele leven eraan ophangen komt me altijd wat wereldvreemd over.

  4. Zo te horen heeft dit niets met geloof te maken, en alles met hersenen. Zoals je haar beschrijft durf ik er mijn hand voor in het vuur te steken dat ze naar een psychiater moet, niet naar iets of iemand anders. Ze lijkt vast te zitten in waanbeelden die haar het leven bemoeilijken, haar zelfs ernstig belemmeren. Dat klinkt als iemand die zijn gedachten niet kan nemen voor wat ze zijn maar er in blijft hangen, zich inderdaad opgesloten in haar overtuigingen voelt, zonder eruit te kunnen raken, zelfs wanneer jij je best doet. Het zou me niets verbazen als een simpel pilletje de stofjes in haar hersenen weer op een rijtje kreeg, waardoor ze gewoon weer ‘vrij’ kan zijn.

  5. Je eerste gevoelens kloptentoch aardig dat er iets aan de hand was.
    Maar wat een verhaal komt er dan opeens uit he als je ze hun gang laat gaan.
    Trecht dat ze nog niet aan (vrijwilligers) werk toe is, ze moet eerst zichzelf terug zien te vinden en de frustraties een beetje meer kwijtraken.
    En ja, ik zeg het al mijn hele leven, niet alleen het geloof maar ook vooral sektes kunnen mensen enorm beschadigen.
    Wel een enorm interessante log geworden.

  6. @’Kimberley’: niet alleen religie, zo blijkt maar weer
    @tagrijn: ik ben geen groot voorstander van psychologie, maar een serie geformaliseerde gesprekken met iemand die tot haar kan doordringen is nog wel het minste dat ze nodig heeft, helaas
    @Doinja: wat ik me vooral afvroeg was waarom niemand bij die vrijwilligerscentrale niet al eerder een dergelijk gesprek met haar had gevoerd
    @dekiel: ik denk niet dat ze het nodig had dat iemand urenlang op haar in zou praten of haar tot een soort inkeer te doen komen, dat was al 14 jaar lang gebeurd, maar ik weet niet precies wat ze dan wel nodig heeft
    @postkantoor: ik wou dat sektes, maar in feite elke soort groepsgebeuren waaraan mensen een stuk van hun identiteit ontlenen voorzichter om zou gaan met dit soort dingen. Deze vrouw was doodgewoon gehersenspoeld.
    @Denis: heb ik gedaan, in mijn volgende logje lees je mijn manier van verwerken
    @Wenz: je hebt natuurlijk gelijk dat ze last heeft van waanbeelden, en daarvoor hulp nodig heeft, misschien helpen medicijnen daartegen, ik ken daar goede ervaringen van. Neemt niet weg dat een groep mensen deze vrouw in haar zwakte hebben geindoctrineerd, misschien wel met de beste bedoelingen, maar wel met desastreuse afloop.
    @Gabi: helemaal gelijk: ik heb hiervan geleerd om mijn gevoel eerder te volgen. Aan de andere kant, als ik haar al in het begin had afgewezen, dan had ik dit interessante gesprek niet met haar gehad.
    @Glibber: dankje voor het compliment. In het algemeen zijn het vooral groepen mensen die menen de waarheid in pacht te hebben die het gevaarlijkst zijn. ‘It is infinitely more safe meeting someone searching for the truth than meeting someone who knows he has found it.’

  7. @Jaco@Gabi: Mijn opmerking was ik niet bedoeld om te zeggen dat je naar mijn mening dat je gesprek niet had moeten voeren, want ik denk dat dat heel goed is geweest, maar omdat iets ongrijpbaars als gevoel soms veel meer zegt dan we willen toegeven.

  8. @Gabi@Jaco@Gabi (^_^): zo had ik je reactie ook gelezen hoor, maar ik heb inderdaad hiervan geleerd mijn gevoel niet zomaar te negeren. Ik ben ervan overtuigd dat ik juist heb gehandeld.

Reacties zijn gesloten.