8

Resizeimagedf2b
Resizeimagefda52
Resizeimagea408
Resizeimage7f77

Acht jaar geleden, op 19 augustus 1999, om 10:34 uur besefte ik dat die rare kronkels in mijn buik die ik in Judith’s buurt kreeg niet alleen een vorm van vriendschap waren, maar doodgewoon het bewijs dat ik verliefd op haar was. Aangezien zij mij kort daarvoor op het hart had gedrukt vooral niet verliefd op haar te worden, had ik zorgvuldig ervoor gewaakt dat dat zou gebeuren, zelfs toen Judith zelf mij verteld had dat ze zich niet aan haar eigen waarschuwing kon houden. Gelukkig hield ze voet bij stuk en het resultaat is 8 jaar (minus één dag) verkering.

8 jaar lief en leed. Van beide hebben we onze portie wel gehad. Allebei zijn we veranderd in die tijd. Zijn we beschadigd geraakt, wijzer geworden, voorzichtiger geworden, wantrouwiger, maar ook vooral veel sterker. Wat kan ons nu nog overkomen? Ja, heel veel natuurlijk, maar we weten nu wat we aankunnen, en hoe. En godzijdank zijn we ook niet helemaal veranderd. Zijn we nog steeds de Judith en de Jaco op wie we verliefd werden 8 jaar terug. En ben ik Judith nog steeds dankbaar voor haar vasthoudendheid destijds. En zij mij ook.

Dat gaan wij dit weekend dus lekker vieren, en wel in Rotterdam. Een aantal jaar geleden hebben wij een heerlijk duo nachten mogen logeren in een geweldig leuk hotel en dit jaar hebben wij daar in de nacht van zaterdag op zondag een Zuidamerikaans ingerichte luxekamer gereserveerd. Tot zondagavond dus maar weer!

5 reacties op “8

  1. Ik heb net bij Judith al mijn gelukwensen neergezet, maar herhaal ze hier heel graag. Omdat ik jullie weblog bezoek, jullie op schrift gestelde emoties volgde, weet ik dus dat de afgelopen acht jaar niet gemakkelijk zijn geweest, maar dat dit jullie wel gelouterd heeft. Ik hoop van harte dat jullie bootje nu voor heel lange tijd in rustiger vaarwater terecht is gekomen.

Reacties zijn gesloten.